Verslag winterwandeling CD&V (21 februari 2016) – deel 3

POLITIEK & PERCEPTIE

Foto 21-02-16 13 23 22.jpgIn de ‘Ten huize van …’-reeks op De Zoerselaar viel de naam Roel van Elsacker het meest toen de partijen werd gevraagd naar de meest beloftevolle politicus van de gemeente Zoersel.

Het is dan ook geen verrassing dat Van Elsacker na de brunch als eerste kopstuk het woord neemt. Volledig uitgedost in een smoking met zwarte hoge hoed speelt hij het typetje van afgevaardigde van de minister en wenst hij volledig in lijn met een andere Samson & Gert-uitspraak ‘iedereen die gekomen is proficiat, en iedereen die niet gekomen is … ook proficiat’.

Volgens de afgevaardigde is er een probleem met Stany Wens, de recent verkozen nieuwe voorzitter van CD&V Zoersel: de stembusgang is niet correct verlopen omdat geweten is wie op wie gestemd heeft. Nogal logisch want Wens werd verkozen met 100% van de stemmen.

Van Elsacker stelt daarom voor de verkiezingen opnieuw te doen en doet een oproep dat tegenkandidaten zich melden. Niemand is bereid om de strijd aan te gaan. De afgevaardigde roept daarom de oud-voorzitter Ivo Van Vaerenbergh op het spreekwoordelijke toneel om de strijd aan te gaan met Wens. Van Vaerenbergh was meer dan 20 jaar voorzitter van de lokale afdeling.

De afgevaardigde had vooraf wat opzoekwerk gedaan om na te gaan over welke competenties een leider moet beschikken en zou nu beide heren aan enkele proeven onderwerpen om de meest geschikte leider te bepalen.

Als eerste proef moeten ze kunnen inschatten hoe lang een minuut duurt zonder hierbij geholpen te worden door het publiek. Vergaderingen onder controle houden en vooral de tijd bewaken, is volgens de afgevaardigde een belangrijke competentie van een goede leider. Van Vaerenbergh denkt na 45 seconden al dat de minuut erop zit, Wens klokt af op 52 seconden. 1-0 dus voor Wens.

Een andere competentie is ‘inspireren’. De ene doet dat al wat meer dan de andere en blaast al wat meer dan de andere, volgens Van Elsacker. De volgende proef bestaat er daarom in om een ballon stuk te blazen. De kandidaat-voorzitters mogen elk een kleur kiezen: CD&V-oranje of N-VA-geel. Wens mag als eerste kiezen en gaat voor uiteraard voor oranje. Hij krijgt een klein oranje ballonetje in de hand gestopt. De gele ballon van Van Vaerenbergh is een uit de kluiten gewassen exemplaar dat zelfs een halve minuut nadat Wens’ ballon geknapt is geen krimp geeft. 2-0 voor Wens dus.

Foto 21-02-16 13 29 52

Om de competentie ‘teamspirit creëren’ te testen, moeten ze twee teams vormen door elk 5 mensen uit het publiek te halen. Zonder met hen te praten, moeten Wens en Van Vaerenbergh de mensen van jong naar oud zetten. Opnieuw een klus die Wens met de vingers in de neus klaart. 3-0

Het motiveren van een team kan volgens de afgevaardigde heel goed door humor in te zetten. De kandidaten moeten hun beste mop vertellen en het applaus van het publiek zal bepalen wiens mop de beste was. Van Vaerenbergh zegt kortweg in de micro: ‘We gaan de volgende verkiezingen winnen.’ Er volgt geen gelach, wel een stille verontwaardiging. Wens doet er nog een schepje bovenop: ‘We gaan alle verkiezingen winnen.’

Een goede slogan is een manier om de visie van een bedrijf in de verf te zetten, vindt Van Elsacker. Dus slogans bedenken en herkennen is een belangrijke competentie. Om een en ander te duiden, stelt hij aan Van Vaerenbergh de vraag wat de slogan van CD&V momenteel is. De kandidaat moet het antwoord schuldig blijven. “En die van N-VA?” vraagt van Elsacker aan Wens. “Iets met durven?” antwoordt Wens. “Nee, iets met ‘verarming’, denk ik,” repliceert Van Elsacker. Hij schotelt de kandidaten daarna de slogans voor van verschillende automerken, banken, bieren, enz. maar beiden bakken er niet veel van.

Omdat de score er ondertussen al niet meer toe doet, besluit Van Elsacker de competentie ‘innoveren en vernieuwen’ niet meer op de proef te stellen. “Met u moeten we niet voor innovatie gaan,” zegt hij nog lachend tegen Van Vaerenbergh en het besluit is genomen: Wens wordt/blijft de nieuwe voorzitter van CD&V Zoersel.

Ivo Van Vaerenbergh wordt in de bloemen gezet door Katrien Schryvers die hem dankt voor alle steun en begeleiding de afgelopen 20 jaar. Hij krijgt een etentje aangeboden en een helikoptervlucht boven Zoerselhof.

Foto 21-02-16 13 42 12.jpg

De ondertussen oud-voorzitter dankt op zijn beurt Wivina Demeester die hem twee decennia geleden gevraagd heeft als voorzitter van de afdeling. Van Vaerenbergh is reeds 40 jaar bezig met politiek en in die tijd is volgens hem veel veranderd en de komende jaren zal er nog heel veel veranderen denkt hij.
Maar wat is de toekomst van CD&V in een partijlandschap waar partijen steeds meer op elkaar gaan lijken. Hij grijpt in zijn vest naar een blad uit de weekendkrant waarin Carl Devos en Bart Maddens geïnterviewd worden. In het interview wordt zelfs hardop getwijfeld of een partij als Open VLD over enkele jaren nog wel zal bestaan. Maddens komt erin ook tot de opvallende uitspraak dat mocht Vlaanderen onafhankelijk worden, hij waarschijnlijk op CD&V zou stemmen omdat het de enige partij is die nog een ideologie heeft die op alle terreinen van de samenleving terug te vinden is. De ideologie van N-VA is volgens hem die van Bart de Wever, terwijl Wouter Beke één van de sterkste ideologen van het moment is.

Van Vaerenbergh besluit zijn speech met de oproep aan de politici en sympathisanten van CD&V om hun ideologie trouw te blijven.

Een betere opener kon Katrien Schryvers, de laatste spreker, zich niet indenken. Ze bedankt Van Vaerenbergh hiervoor en linkt zijn tussenkomst aan de nieuwe slogan van CD&V: ‘Waar een wij is, is een weg”. Elk individu heeft z’n waarde, maar een gemeenschap bouw je samen, volgens Schryvers.

Ze blikt even terug op de eerste drie jaar van de legislatuur. Het is volgens haar geen gemakkelijk traject geweest, het zoeken naar een nieuwe rol. Schryvers onderstreept dat CD&V niet vanuit politieke berekeningen moet participeren aan het beleid maar vanuit een positieve ingesteldheid in het belang van de Zoerselaar. 2012 was voor de partij immers een hele ommekeer. Voor het eerst had ze niet meer de leiding in de coalitie. N-VA had ineens alle kaarten in handen en er waren geen andere keuzes zonder dat N-VA in de meerderheid zou komen. CD&V heeft volgens Schryvers een positieve keuze gemaakt voor deze coalitie om zo het beleid verder te zetten zoals de integratie van gemeente en ocmw, de verschillende PPS’en, enz.

In haar speecht verwijst Schryvers naar de ‘Ten huize van…’-reeks op De Zoerselaar. Ze meent in de verschillende interviews een rode draad te zien, namelijk de perceptie die er bestaat dat CD&V de coalitie afremt en tegen verandering is.

In de rest van haar vurige pleidooi legt Schryvers het ene voorbeeld na het andere op tafel om aan te geven dat net CD&V een trekkende factor is binnen de meerderheid.
“Waarom zouden we ons PPS Halle dan zo sterk aantrekken en hier zoveel energie insteken om dankzij het project meer gemeenschap te vormen?
Waarom zouden we zoveel initiatief nemen met het zorgstrategisch plan en het Woonzorgcentrum?
Waarom zouden we dan voorstellen om de gronden in de Achterstaat aan te kopen voor de nieuwe dienst openbare werken?
Waarom zouden we dan gronden aankopen voor Tilia en Obscura?
Waarom zouden we dan aan Igean de opdracht gegeven hebben om betaalbaar wonen mogelijk te maken in verschillende projecten?”

Volgens Schryvers neemt CD&V nog steeds duidelijk haar verantwoordelijkheid vanuit een duidelijke toekomstvisie. “We willen samen bouwen aan onze gemeenschap. Mensen elkaar laten ontmoeten, verenigingen ondersteunen, enz. We willen ook mensen die het moeilijker hebben erbij laten horen. Dààrom hebben we recent zo gevochten voor de verwerving van de gronden aan de Smissestraat.
Wie hier een ander beeld over wil ophangen, is alleen bezig met politiek en niet met het belang van de Zoerselaar. Politici zijn geen boekhouders, politici moeten beleid maken. En dat doen we elke dag opnieuw.”

Schryvers klinkt tot slot op Zoersel en op iedereen die van onze gemeente een warme gemeenschap wil maken.

Buiten de eigen achterban klinkt alleen Heerlijk Zoersel mee met de huidige OCMW-voorzitter. Geen enkele andere partij is aanwezig en zeker voor coalitiepartner N-VA is dit moeilijk te verantwoorden. Op de receptie van N-VA tekende iemand als Roel van Elsacker wel present namens CD&V.

Het moet niet groter gemaakt worden dan het is, maar het schetst nog maar eens de getroubleerde verhouding tussen CD&V en N-VA in Zoersel. Beiden leven in een verstandshuwelijk waarbij de ene partij mordicus ‘de kracht van verandering’ wil aantonen, terwijl de andere wil verder zetten wat goed is en wil werken aan wat beter kan. Beide insteken zijn te begrijpen vanuit de partijen, maar blijken nog steeds niet te rijmen.

Het is een misvatting dat alleen N-VA hierdoor in een moeilijk parket zit als de gemiddelde Zoerselaar weinig verandering ervaart in het beleid van deze ploeg. Ook voor CD&V ligt deze perceptie moeilijk, want de meeste Zoerselaren zijn niet echt bezig met de lokale politiek en zien weinig verschil met de vorige legislatuur. Ze zouden dan ook tot de conclusie kunnen komen dat het er niet toe doet of CD&V wel of niet de sterkste partij is in de coalitie en de burgemeester levert. Of om het met de woorden van Leterme te zeggen: ‘Goed bestuur’ is in dat geval niet meer iets dat men alleen maar met CD&V associeert. En dat wil CD&V koste wat het kost vermijden.

De twisten binnen de meerderheid doen weinig goed aan het vertrouwen tussen de partijen en lijken de partijen steeds meer richting andere toekomstige coalitiepartners te drijven.

Eén ding is zeker: de komende twee jaren worden nog zeer boeiend in de Zoerselse politiek.

Advertenties

Verslag winterwandeling CD&V (21 februari 2016) – deel 2

VAST & VLOEIBAAR

Een Breugheltafel, hoeveel Vlaamser kun je het maken? We krijgen instant flashbacks naar lang vervlogen tijden waar we in winterse omstandigheden gingen wandelen met nonkels en tantes om daarna met de hele familie aan te schuiven bij de moemoe die van alles veel te veel voorzien had.

Gezellig thuiskomen op een groot familiefeest, dat is de sfeer die er van in het begin hangt en ook daarna blijft voort zinderen, tot zelfs een ‘toneeltje’ en een spelmoment later op de middag.

De Breugheltafel is volledig van de hand van Fons Christiaensen en Dirk Haest en diens partners. Alles is zelf gemaakt, tot de vleessla toe waar mooie stuken hesp in werden verwerkt.

De aanwezigen genieten eerst van een grootmoederssoep en hebben de keuze tussen tomatensoep en witlofsoep en eens deze keuze gemaakt is, dringt een nieuwe keuze zich op: met of zonder vlees? Van vasten is zelfs bij CD&V geen sprake meer gezien het copieuze aanbod, maar het eigentijdse ‘dagen zonder vlees’ leeft duidelijk wel. Witlofsoep met of zonder spekjes dus en tomatensoep met of zonder balletjes.

De bain-maries gaan open en een gigantische berg frikadellen steekt de ogen uit en de portie krieken die erbij past, is duidelijk berekend op nog veel meer eters.

Eiersalade, paté, charcuterie en allerlei soorten kaas maken het buffet compleet. Als ‘dessert’ is er nog opgelegd fruit en rijstpap met bruine suiker, een all time classic van bij de moemoe.

De drank is inbegrepen en naarmate de hongerige magen gevuld raken, zakken steeds meer mensen af naar de toog voor een frisse pint, een tripel, een trappist of een glas wijn.

5 euro kost dit feest aan de eters. Geen geld voor wat je ervoor in de plaats krijgt. Wanneer we doorgaan omstreeks 14 uur, zit het Koetshuis nog stevig vol. Het is hier duidelijk goed vertoeven. Mensen voelen zich hier thuis.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verslag winterwandeling CD&V (21 februari 2016) – deel 1

SFEER & GEZELLIGHEID

Ondanks de paar momenten waarop de zon voorzichtig repeteerde voor de lente die binnen een maand voor de deur staat, ging het de afgelopen week op meteorologisch vlak van nat naar zompig. Ook vanochtend zet een gure wind de toon en striemt de regen in brede sluiers naar beneden.

Dat belooft voor de winterwandeling van CD&V, denken we. Op het programma staat immers een 8 kilometerlange tocht door de Zoerselse en Oelegemse bossen gevolgd door een Breugheltafel. Het is ondertussen een traditie geworden dat de christendemocraten een wandeling en een stevige brunch verkiezen boven het klassieke concept van een nieuwjaarsreceptie.

Wanneer we aankomen aan het Koetshuis in Halle staat een delegatie van Heerlijk Zoersel buiten te wachten tot de wandelstoet zich in gang trekt. De partij van Jos Vekemans is ruim vertegenwoordigd met 10 wandelaars. In het Koetshuis zelf heerst een gezellige drukte. Iedereen is vertrekkensklaar en de sfeer zit er goed in.

Gemeenteraadslid Jan de Prins loopt samen met Steven, een jongen met het syndroom van Down, voorop en zet zo de koers. Zo’n 80 wandelaars volgen in hun zog. De laatste drupjes miezer verdwijnen uit de lucht. “We hebben ‘chance’ met het weer” moet zowat de meest gehoorde zinsnede zijn vanmorgen.

Jong en oud wandelt mee en wat opnieuw opvalt, is de sterke aanwezigheid van het middenveld. Verenigingen als de Landelijke Gilden en KVLV zijn goed vertegenwoordigd. Het is al decennia een belangrijke ruggengraat van de partij en als we ons mogen baseren op de opkomst, zal dit nog wel even zo blijven.

Net over de helft van de wandeling duikt een wit partytentje op ter hoogte van de kruising van de Lemmekensbaan en het Antitankkanaal. Gemeenteraadslid Luc Peeters vangt er met een delegatie de wandelaars op met gluhwein, jenever, chocomelk en cake. Na een klein half uur zet de wandelkaravaan zich verder zodat we rond 12.15 uur opnieuw aan het Koetshuis zijn.

Ondertussen hebben andere CD&V-raadsleden en hun partners het Koetshuis tot een warme welkomstplaats omgetoverd. Het buffet lonkt uitnodigend naar de hongerige wandelaars, de bain-maries pruttelen gezellig en terwijl de laatste wandelaars arriveren, vinden de meesten hun weg al naar de toog voor een drankje.

In totaal schuiven 120 mensen hun benen onder tafel. Het publiek is een goede mix van de Zoerselse bevolking al zijn de jongeren een beetje ondervertegenwoordigd in het geheel. Spreekt de formule hen minder aan of hebben ze gewoon nog veel andere bezigheden? Bij andere partijen is de aanwezigheid van jongeren op dit soort activiteiten vergelijkbaar, maar CD&V heeft de voorbije jaren wel meer dan andere partijen geïnvesteerd in een stevige jongerenwerking die de partij op termijn geen windeieren zal leggen. Misschien is het een idee de jongeren hun stempel nog iets meer te laten drukken op de wandeling zodat er meer jong volk zijn weg vindt naar de wandeling en misschien zelfs naar de partij.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verslag nieuwjaarsreceptie Groen (6 februari 2016) – deel 3

POLITIEK & PERCEPTIE

Voorzitter Frijters neemt vlak voor het dessertenbuffet wordt aangevallen kort het woord. Ook al is het intussen 6 februari, Frijters blikt terug op 2015 als ware het vandaag Nieuwjaarsdag en zijn uitgeprinte speech een nieuwjaarsbrief.

Foto 6-02-16 20 32 362015 was een somber jaar volgens de voorzitter. Angst, polarisering en asociaal lijken wel de kernwoorden om het voorbije jaar te typeren. Frijters drukt de hoop uit dat er een kentering komt, een kentering waarin hij Groen een belangrijke rol ziet spelen. Zo kan angst omgezet worden in hoop om te komen tot oplossingen van wereldproblemen, verandert polarisering in solidariteit en valt de ‘a’ weg in ‘asociaal’.

Volgens de voorzitter dringen belangrijke maatschappelijke keuzes zich op. Positieve oplossingen zijn nodig, ook in Zoersel.

Frijters vindt het dan ook erg dat de meerderheid meer opvalt door haar gekibbel in plaats van met resultaten te komen. Hij geeft de meerderheidspartijen een niet mis te verstane boodschap: ‘Dit helpt Zoersel niet vooruit!’

Net voor hij het woord aan fractieleider De Cordt geeft, zegt Frijters dat het de komende jaren wennen zal zijn voor hem. Sinds begin dit jaar is hij immers niet langer OCMW-raadslid, een taak die hij met veel plezier en overgave heeft uitgevoerd. Frijters zegt trots te zijn op het sociale beleid van Zoersel waar hij mee zijn schouders onder heeft gezet. Hij pikt er de goed georganiseerde opvang van de vluchtelingen in Zoersel uit als een van de beleidskeuzes waar hij het meest trots op is en drukt zijn hoop uit dat dit in de laatste drie jaar van de legislatuur wordt voortgezet door Frederika Houwelijckx van sp.a die de fakkel van hem overneemt in het OCMW.

Houwelijckx is naast Jos Vekemans (Heerlijk Zoersel) overigens de enige Zoerselse politicus die aanwezig is op de receptie. De meerderheidspartijen geven beiden verstek geven op de receptie van hun vroegere coalitiepartner.

Marc de Cordt stelt de aanwezigen de retorische vraag ‘Hoe gaat het met de politiek in Zoersel?’ Volgens hem kun je hierop twee antwoorden krijgen. Een ‘Bwah, het valt wel mee’ van mensen die niet verder kijken dan hun eigen voordeur en een ‘Niet goed bezig’ voor wie verder kijkt, voor wie toekomstgericht denkt.

Foto 6-02-16 20 38 22.jpgVolgens De Cordt heeft Zoersel geen beleid. ‘Vroeger waren we koploper, onder andere dankzij Bob Peeters, en nu geraken we steeds verder achteraan in het peloton.’ De fractieleider haalt de burgemeesterconvenant als voorbeeld aan. Door die te ondertekenen, engageert een lokale overheid zich om klimaat- en energiedoelstellingen te realiseren. In de Igean-regio zijn volgens De Cordt zo goed als alle andere gemeenten Zoersel voorgegaan, zelfs Zandhoven. Zoersel heeft deze convenant nog steeds niet ondertekend.

De Cordt ziet wel positieve punten, zoals het sociaal beleid en de recente opvang van vluchtelingen. Maar de eindbalans blijft voor hem negatief omdat er veel te weinig gebeurt.

Groen wil constructief oppositie voeren door punten op de agenda te zetten. En de meerderheid volgt deze voorstellen meestal volgens De Cordt. Het zijn punten die de meerderheid zelf niet oppakt, maar toch belangrijk zijn, volgens de fractieleider.

De speechen van Frijters en De Cordt waren ondanks de vingerwijzingen naar de meerderheid redelijk braaf van toon en te algemeen om te beklijven. Waarom niet de leden en de sympathisanten verrassen met nieuwe voorstellen die het constructieve karakter van het groene oppositiebeleid in de verf zullen zetten? En waarom ook geen nationaal kopstuk uitnodigen op de receptie? Groene parlementairen zoals Almaci, Calvo en De Vriendt zijn publiekstrekkers, zowel voor de eigen leden als voor sympathisanten.

Verslag nieuwjaarsreceptie Groen (6 februari 2016) – deel 2

VAST & VLOEIBAAR

Het dessertenbuffet werd samengesteld met creaties van de bestuursleden en ziet er zeer lekker uit. Chocomousse à la Jeroen Meus, chocodesserts op basis van tofu, dadeltruffels, een gigantisch lange cake, tarte tatin, fruitsla, koekjes, tiramisu, en ga nog maar even door. Hier is werk van gemaakt.

Op de partytafeltjes staan fijn gesneden groentjes en dipsausjes, potjes chips en nootjes en kaas. En niet zo maar een kaas, nee, in primeur wordt de kaas gepresenteerd die gemaakt werd met Den Halse Tuimelaar door ‘t Lekker Koeike. Voorzitter Frijters is er echt wel trots op dat dit streekproduct op de tafeltjes staat, een week nadat het via sociale media werd gelanceerd.

Bij de kaas hoort natuurlijk Den Halse Tuimelaar zelf, en ook een Gageleer, een bier uit Lochristi, staat te wachten om genuttigd te worden. De aanwezigheid van deze bieren in het gamma zorgt ervoor dat zo goed als iedereen aan de partytafels bier drinkt in plaats van wijn. Naast rode en witte wijn, is er trouwens ook cava en op de toog staan er jeneverflessen, maar daar zien we niemand een neut van nemen.

Een ecologisch verantwoorde toets vinden we ook op de toog: een bag-in-box met appelsap van een mobiele fruitpers die in het najaar van 2015 onze gemeente heeft aangedaan en waar je met je appels terecht kon om ze te laten persen. Het appelsap blijft in de bag-in-boxen ongeveer een jaar lang overeind.

Als experiment wordt door Frijters verwarmd appelsap met kaneel aangeboden, maar deze kelk laten we aan ons voorbij gaan.

Dat Groen kiest voor eigen kweek op het vlak van bieren, de kaas en de alcoholvrije dranken, maar ook voor het dessertenbuffet terug valt op de eigen mensen, typeert de partij die duurzaamheid niet alleen (meer) vindt in de Wereldwinkel, maar ook in de eigen omgeving.

Verslag nieuwjaarsreceptie Groen (6 februari 2016) – deel 1

SFEER & GEZELLIGHEID

Wanneer we rond 20 uur aankomen aan het Koetshuis is traiteur Sigrid druk in de weer in haar camionette. Een traiteur? Op een receptie van Groen? Ok, dit hadden we niet verwacht.

Even later blijkt dat de traiteur bezig is haar spullen in te laden in plaats van schotels aan te rukken om de aanwezigen te verwennen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De leden van Groen waren deze middag blijkbaar uitgenodigd door het bestuur van de partij om een wandeling te maken in Halle en omgeving, om daarna rond etenstijd verwend te worden door een heuse traiteur.

‘Wij doen echt iets voor onze leden,’ grapt oud-schepen Bob Peeters. ‘Je weet dus wat je te doen staat om ook mee te kunnen genieten.’

Ondertussen valt ons oog op een uitgebreid dessertenbuffet dat de traiteur blijkbaar vergeten in te laden is. Niets is minder waar: de desserts zijn er wel effectief voor de receptie en zijn allemaal van de hand van de (partners van de) bestuursleden.

Een dessertenbuffet is op een huwelijksfeest een manier om ook kennissen en collega’s erbij te kunnen laten zijn, zonder dat je voor hen een diner hoeft te voorzien. Omdat de harde kern van familieleden en goede vrienden er op huwelijksfeesten al een diner met aangepaste wijnen op heeft zitten en je zelf als laatkomer middernacht ziet naderen, kan het feest dat erop volgt meestal niet snel genoeg beginnen. Een openingsdans wordt ingezet en daarna vliegen benen en andere ledematen uit de kom op de dansvloer.

Op de receptie van Groen gaat het er minder frivool aan toe; er is zelfs geen achtergrondmuziek. Omdat de eerste helft van de zaal wordt ingenomen door tafels waar de leden aan gegeten hadden, valt het bijna niet op dat in het tweede deel, aan de toog, partytafels staan met knabbeltjes.

De meeste leden blijven ongeveer de hele avond aan hun tafel zitten. Wie later arriveert, gaat aan een partytafeltje staan.

Iedereen die binnenkomt, wordt persoonlijk begroet door voorzitter Emery Frijters of gemeenteraadslid Marc de Cordt. Ze zorgen onmiddellijk voor een drankje en circuleren daarna tussen de mensen die alleen voor het dessertenbuffet zijn gekomen, in plaats van zich te nestelen aan een tafel, wat ten zeerste geapprecieerd wordt.

Foto 6-02-16 21 21 51.jpg

In totaal tellen we iets meer dan 30 aanwezigen, waarvan tweederde reeds aanwezig was om 20 uur. De receptie trekt dus niet veel extra bezoekers. Er zijn enkele afgevaardigden van Zoerselse politieke partijen, enkele mensen van andere Groen-afdelingen uit de regio en ook de regioverantwoordelijke van Groen is aanwezig.

Groen heeft er vanavond echt alles aan gedaan om alle aanwezigen te soigneren, zowel de leden die er al vroeger waren als de mensen die alleen voor de receptie zijn gekomen. Jammer dat niet meer sympathisanten de weg hebben gevonden naar deze receptie, want het is een ideaal biotoop om te genieten van lekkere, vaak lokale producten en tegelijk kennis te maken met de partij.

Verslag nieuwjaarsreceptie N-VA (31 januari 2016) – deel 3

VAST & VLOEIBAAR

Waar is de tijd dat de volledige catering op een N-VA-receptie samengevat kon worden in één close-up-beeld, namelijk dat van een potje chips en een glas Vlaamse Leeuw?

De partij is ook op culinair vlak gegroeid de voorbije jaren.

Bij het binnenkomen krijg je de keuze tussen cava of fruitsap. Even later gaat het volledige drankenassortiment met uiteraard ook de Vlaamse Leeuw open voor de talrijk opgekomen aanwezigen.

De in zwart-geel uitgedoste N-VA-bestuursleden komen voortdurend rond met allerlei receptiehapjes: gevulde witlofblaadjes, komkommer met garnaal, prikkertjes met aperitieftomaatjes en olijven, belegde toastjes, enz. Na een tijd kunnen de aanwezigen echter geen pap meer zetten en worden de schotels op de tafels gezet. Niet lang daarna wordt vanuit de keuken soep aangerukt om de laatste gaatjes te vullen.

Er is de voorbije jaren enorm gewerkt op de variatie aan hapjes en de hoeveelheden zijn ronduit copieus te noemen. De verfijndheid zoals je die bij Jos Vekemans en zijn kookvrienden vindt, is er nog niet, maar als N-VA blijft groeien en leren dan weet je welke receptie je volgend jaar ook moet aandoen.

Net voor we doorgaan, worden we nog getrakteerd op enkele zoetigheden: een Hals Pierke en een Zoersels Lindeke, twee koekjes uit eigen streek.

Verslag nieuwjaarsreceptie N-VA (31 januari 2016) – deel 2

SFEER & GEZELLIGHEID

Het is gedurfd: een nieuwjaarsreceptie organiseren van een lokale politieke partij op het moment dat iedereen voor de buis gekluisterd zit voor het WK veldrijden.

De slogan van de partij is ‘Denken. Durven. Doen.’ En daarom werd reeds vooraf aangekondigd dat de aanwezigen de bemodderde renners ook op groot scherm zouden kunnen volgen. Sterker nog: de politieke speechen worden in het begin van de receptie geprogrammeerd om nadien naar de beslijkte zandbak te kunnen kijken waarin een Belg, nee zelfs een Vlaming die de wedstrijd wint.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


De sfeer zit er goed in, reeds van in het begin. Zwart en geel zijn de kleuren van de namiddag. Overal hangen Vlaamse vlaggen en ook op de afwisselend met zwart en geel tafelpapier bedekte tafels staan er bloempotjes met Vlaamse Leeuwtjes, kwestie van verloren gelopen Belgicisten van in het begin bij de les te krijgen.

Traditioneel wordt er na het speechen gezongen. Voorzitter Bert Claessens leidt ‘De Vlaamse Leeuw’ traditioneel in met een luid ‘po-pom-po-po-pom’ waarna alle aanwezigen trots invallen met de tekst van Hippoliet Van Peene die op groot scherm wordt geprojecteerd. Claessens staat er op om steeds de volledige tekst te zingen, wat niet evident is. Siegfried Bracke moet af en toe spieken naar de geprojecteerde tekst, want zelfs voor deze Vlaamse Blauwvoet gaat dit toch een strofe te ver.

Foto 31-01-16 15 19 48

Zwart en geel zijn trouwens ook de modekleuren van de bestuursleden en de mandatarissen. Gemeenteraadsvoorzitter Griet Decock straalt in een gele jurk met zwarte toetsen en haar mannelijke collega’s dragen allemaal een zwart hemd met een gele das. Een ideetje dat ze van de Zandhovense N-VA hebben opgepikt.

Omdat heel wat leden en sympathisanten niet alle bestuursleden en mandatarissen kennen, dragen ze op hun hemd een naamplaatje met onder de naam de slogan ‘Motor van verandering’. De ideale opener om deze mensen aan te spreken wanneer ze met hapjes langs komen.

Er is duidelijk werk gemaakt van de styling en de organisatie is tot in de puntjes verzorgd. Dat is te danken aan organisatieverantwoordelijke Rita Laureyssens die zich hier persoonlijk voor heeft ingezet.

Verslag nieuwjaarsreceptie N-VA (31 januari 2016) – deel 1

POLITIEK & PERCEPTIE

Een gure wind waait zenuwachtig rond wanneer we het wandelpad naar de kantine van KFC Eendracht op wandelen.

De voorbije weken kreeg N-VA en meer specifiek de burgemeester geregeld de wind van voren. In de ‘Ten huize van …’-reeks op DeZoerselaar werd de partij onervarenheid verweten en gaven verschillende politici aan dat ze geen visie achter de maatregelen konden ontwaren die de nieuwe bestuursploeg onder N-VA-leiding nam. Op de laatste gemeenteraad van 2015 had coalitiepartner CD&V de dotatie aan de politie, die burgemeester Verstreken met haar collega-burgemeesters had voorbereid, naar de prullenmand verwezen, na een uitvoerige tussenkomst van CD&V-fractieleider Van Elsacker.

Als een Vlaamse filmscenarist een openingsbeeld zou moeten bedenken om de verwachte stemming in N-VA-geledingen te omschrijven, zou dat er één zijn met een zompig voetbalterrein met in de verte een kantine die schuil gaat achter een sluier van motregen.

Wanneer we de zaal binnen komen, is burgemeester Verstreken net aan haar speech begonnen. De bijna 140 aanwezigen luisteren geïnteresseerd naar haar tussenkomst.

Enkele weken geleden speechte de burgemeester nog op de nieuwjaarsreceptie van Heerlijk Zoersel zoals een notaris een notariële akte voorleest. De speech die ze op de N-VA-receptie brengt, is met uitzondering van enkele openingswoorden, niet in de verste verte te vergelijken met die van toen. Vooral de stijl waarmee Verstreken de speech brengt, valt op: ze is vurig en spitant. De speech getuigt van een dosis welgeplaatste humor en is ook inhoudelijk sterk.

Feilloos pareert ze de kritiek die de partij en zij persoonlijk als boegbeeld heeft gekregen en kadert ze de genomen beslissingen in een visie die neerkomt op ‘durven veranderen, wat altijd zo was’. Dankzij N-VA wordt binnen de gemeente nu een kerntakendebat gevoerd. Zo is er de rationalisering van de dienstverlening die op termijn ook de personeelslast voor de gemeente moet verminderen, net als de keuze om gepensioneerde medewerkers van de gemeente niet te vervangen. En recent ook de beslissing om huwelijksceremonies niet langer in het kasteel, maar in het Bethaniënhuis te laten plaatsvinden omwille van de druk op de werking. Of het ter beschikking stellen van het kasteel aan ondernemers zonder dat de bezoekers van het park er hinder van ondervinden. ‘Het zijn kleine voorbeelden van wat anders kan als je nadenkt over wat echt moet en wat eerder leuk is om te hebben, maar niet essentieel is,’ besluit de burgemeester.

Verstreken erkent dat er een wereld van verschil schuilt tussen intenties op papier en daden in de realiteit, en dat het hard werken is, elke dag opnieuw. Maar ‘van hard werken gaat ge niet dood.’

Ze bedankt daarom uitdrukkelijk alle militanten en de mandatarissen die zich samen blijven inzetten voor Zoersel en voor de partij.

Opvallend is ook dat ze Tania Kohlen in de bloemen zet. Kohlen was na een zoveelste stoelenwissel binnen N-VA een tijdlang schepen, maar liet het schepenambt staan omwille van professionele redenen. De burgemeester noemt het vertrek van Kohlen een verlies voor Zoersel, een compliment dat haar zeker deugd gedaan zal hebben. Ook in de reeks ‘Ten huize van …’ hadden verschillende politici Kohlen als beloftevolle politicus getypeerd met een brede dossierkennis.

Slechts enkele lokale politici van andere partijen waren trouwens aanwezig op de receptie zelf: Jos Vekemans van Heerlijk Zoersel, Hilde Huygen en Jurgen Joossens van Open VLD en Roel van Elsacker van CD&V. In tegenstelling tot op de nieuwjaarsreceptie van Heerlijk Zoersel zijn er geen CD&V-schepenen aanwezig, ook OCMW-voorzitter Katrien Schryvers is er niet.

Over het verstandshuwelijk met CD&V doet Verstreken in het openbaar geen uitspraken. Ook in de ‘Ten huize van …’ was ze veel terughoudender over haar coalitiepartner dan CD&V was over N-VA. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de burgemeester geen olie op het vuur gooit in haar speech. Slechts één keer kun je een verwijzing naar de moeilijke samenwerking met CD&V ontwaren in haar speech en dat is bij de introductie van gastspreker Siegfried Bracke.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


De Kamervoorzitter wordt door Verstreken geroemd om zijn werk dat hij ‘op grootse wijze doet’. Naast nationaal actief, is Bracke ook oppositieleider in Gent. Verstreken verwijst naar de eerste strofe van het Niebelungenlied, een oud-Germaanse sage waarin Siegfried onsterfelijk werd door zijn bad in drakenbloed, behalve op een klein plaatsje op zijn rug. ‘Let goed op uw rug, Siegfried, want het kan gebeuren in de gemeentepolitiek,’ geeft ze de eerste burger van het land nog mee.

In de speech van Bracke zit ook een duidelijke lijn, namelijk de boodschap dat voortschrijdend inzicht bij sommigen nogal traag gaat en dat N-VA vooral verder moet gaan op de uitgezette koers.

N-VA zit sinds enkele jaren stevig ingebed op alle politieke niveaus van het land. En de partij is overal overtuigend veel groter dan de eerstvolgende politieke partij. Dat zorgt voor wantrouwen en afgunst. ‘Op zich niet vreemd,’ vindt Bracke, ‘want wie gaat er nu graag eten met kannibalen?’

Volgens de Kamervoorzitter speelt zich telkens hetzelfde ritueel af wanneer N-VA iets voorstelt: ‘In het begin is iedereen tegen, Kris Peeters voorop, maar uiteindelijk worden onze voorstellen mondjesmaat toch uitgevoerd.’

Bracke pleit ook schuldig wanneer het neerkomt op informatiedoorstroming naar de bevolking, en in het bijzonder naar de N-VA-achterban die zich afvraagt waar nu precies de ‘kracht van verandering’ zit.

Hij geeft twee voorbeelden. Zo vindt Bracke de pensioenhervorming fundamenteel. Het betekent een besparing van 4% van het bnp. Hij geeft ter indicatie aan dat dat overeenkomt met de volledige kost van al onze politiediensten en het leger samen. Een besparing die volgens hem geen impact heeft op de huidige gepensioneerden en slechts beperkt op de bijna gepensioneerden. Wie nog ver staat van zijn of haar pensioen doet wel een grotere bijdrage, maar kan meestal ook genieten van extra pensioenpijlers.

Ook de tax shift wordt in de verf gezet: de verschuiving van de belasting op arbeid naar kapitaal, milieu, enz. ‘Belastingen op arbeid vernietigen arbeid,’ zegt Bracke met een ietwat dreigende stem. ‘We moeten onze bedrijven competitiever maken en de eerste resultaten zijn nu reeds zichtbaar, want de werkgelegenheid trekt nu opnieuw aan.’

Op het einde van zijn speech doet Bracke nog een masochistische oproep. De Kamervoorzitter vraagt de militanten om hun nationale vertegenwoordigers te dwingen meer uitleg te geven over hun beleid. ‘Hoe komt het dat we dit niet weten?’ is volgens Bracke de meest gehoorde uitspraak die hij voor de voeten geworpen krijgt als hij ten velde het beleid gaat toelichten aan de hand van een Powerpoint. Over het waarom moet Bracke niet lang nadenken: de media lusten N-VA niet en berichten niet (correct) over het gevoerde beleid en het constante gekibbel tussen de meerderheidspartijen spuit ook de nodige mist waardoor het voor een buitenstaander niet altijd gemakkelijk is om alles goed te kunnen plaatsen.

Bracke krijgt luid applaus en wordt in de bloemen gezet door de burgemeester.

Even later neemt voorzitter Bert Claessens het woord en hij zet op zijn beurt Liesbeth Verstreken in de bloemetjes. Hij heeft haar destijds bij de N-VA betrokken, zegt Claessens, ‘iets wat je mij waarschijnlijk al verschillende keren verweten hebt’, verwijzend naar de moeilijke tijden die de burgemeester heeft meegemaakt. En ook de N-VA-voorzitter pareert een stuk van de kritiek op de burgemeester, namelijk dat ze te weinig zichtbaar is. ‘Liesbeth is heel sportief en komt bijna overal met de fiets naartoe tenzij het zeer slecht weer is natuurlijk. Onze burgemeester houdt het sober. Haar zul je niet opvallend de parking zien oprijden met een dure Audi of BMW.’

En ook Liesbeth mag rekenen op een stevig applaus.

N-VA Zoersel kent woelige tijden, maar de partij en haar burgemeester rechten hun rug en doen stelselmatig meer ervaring op. Ze pikken de commentaren op die ze her en der krijgen, en doen er iets mee.

De manier waarop Verstreken haar publiek toespreekt op deze laatste januaridag, kan maar op één manier samengevat worden: ‘What doesn’t kill you, makes you stronger!’

Foto 31-01-16 15 15 28