Nieuwjaarsreceptie N-VA Zoersel (26 jan 2014) – deel 2

POLITIEK & PERCEPTIE

Ceremoniemeester Christiaan Janssens leidt enthousiast de namiddag in goede banen. Hij voelt zich als een vis in het water wanneer hij sprekers kan inleiden en nog meer als hij zelf het woord neemt.

Janssens maakt er geen geheim van dat hij op 25 mei hogere ambities heeft. Sinds het voorjaar van 2013 is hij voorzitter van N-VA Zoersel, een functie die vooral als springplank moet dienen om een plek te verzilveren bij de lijstvorming. Zijn speech is dan ook doorspekt met federale retoriek. De naam Zoersel valt slechts één keer wanneer hij het heeft over de 54 N-VA-burgemeesters die sinds begin 2013 de verandering in praktijk brengen.

Trots verwijzend naar Antwerpen en enkele andere gemeenten, vermeldt hij gelukkig op het einde ook onze gemeente waar de N-VA in een keer van 1 verkozene naar 12 doorstootte en de burgemeester moest leveren. Een onverwacht succes dat ervoor zorgde dat N-VA ineens in the lead was voor de coalitievorming, iets waar de partij geen ervaring in had. De meeste verkozenen hadden de zaal van de gemeenteraad nog nooit vooraf van binnen gezien en ineens moest N-VA de gemeente gaan besturen.

De groeipijnen waren het afgelopen jaar meermaals pijnlijk zichtbaar tijdens de gemeenteraad. Het gebrek aan ervaring werd geregeld overklast door coalitiepartner CD&V, er werden verbale tikken uitgedeeld en ook de lichaamstaal van leden uit de eigen meerderheid sprak vaak boekdelen. Toch heeft Liesbeth Verstreken het jaar overleefd als burgemeester, ondanks (en niet dankzij) haar partijgenoten in de gemeenteraad. Gedurende een volledig politiek jaar werd geen enkele keer vanuit haar eigen partij het woord genomen tijdens de gemeenteraad om het uitgezette beleid te ondersteunen en dus Verstreken een pluim te geven. Geen enkele keer. We kunnen nog begrijpen dat de nieuwe raadsleden moeten groeien in hun rol, maar vanuit menselijk oogpunt zou er toch bij iemand een belletje moeten rinkelen wanneer de fractieleider van CD&V wel bij tijden het beleid (van vooral de collega’s uit de eigen fractie) bewierookt en hier en daar een aandachtspunt formuleert.

Ook van voorzitter Christiaan Janssens was weinig steun te ontwaren. Daar waar Verstreken vanuit haar functie bruggen moest slaan over de grenzen van partijen heen werd haar meermaals het leven moeilijk gemaakt door Janssens die duidelijk wilde breken met het CD&V-verleden en iedereen aanmaande om de verandering meer in de kijker te zetten dan het ‘verder bouwen op wat goed is’. Vooral deze aanpak heeft tot na de zomervakantie geleid tot aardig wat wrevel tussen beide meerderheidspartijen. Uiteindelijk was het aan Verstreken om telkens de brokken te lijmen.

N-VA Zoersel bestaat dan ook uit twee (volgens sommigen uit drie) groepen. De eerder nationaal geïnspireerde groep die in voortdurende campagnemodus zit en de eerder lokaal gerichte groep die beleid wil voeren in het belang van de gemeenschap.

Janssens behoort overduidelijk tot de eerste groep. Met een korte geschiedenisles geeft hij in zijn speech aan dat het mogelijk is om tot verandering te komen, ook al willen de Walen of sommige partijen niet mee. De universiteit van Leuven en de regionalisering van het onderwijs zijn maar twee voorbeelden van successen die te wijten zijn aan de volharding van de Vlamingen, maar er zijn er nog vele andere.

Volgens Janssens moet op 26 mei, de dag na de verkiezingen, werk gemaakt worden van een economische herstelregering zonder de PS en met een meerderheid aan Vlaamse kant. Een sneer naar CD&V blijft niet uit. Ook de aanwezige vertegenwoordigers van Open VLD moeten het ontgelden, want hun federale kopstukken maken er sinds 99 een zooitje van: het groot aantal faillissementen, de weinige starters die in dit ondernemersonvriendelijke klimaat er niet meer aan willen beginnen, de regering zonder Vlaamse meerderheid (again), de loonkloof, de belastingdruk, en nog vele andere blauwe strijdpunten worden een na een ingepekt en met veren overladen. “Op wie moet je dus volgende keer niet stemmen?” vraagt Janssens retorisch. “Op de VLD” antwoordt de kantine in koor.

Janssens’ speech zou zo op een nationaal congres kunnen, qua inhoud, maar ook qua redevoering. Janssens bezit de gave van het speechen als geen ander en weet de strijdpunten van N-VA perfect te verwoorden in BDW-stijl, met humor, met historische verwijzingen en met geregeld een serieuze steek naar andere partijen.

Toch weegt hij volgens ons te licht om op 25 mei verkozen te raken. Toen in december Annemie Turtelboom en Gwendolyn Rutten hun opwachting maakten op de receptie van Open VLD Zoersel kondigde Janssens vooraf op Facebook aan dat hij best wel wat kritische vragen voor hen had. Wanneer Turtelboom haar ronde maakte door het publiek en ook Janssens de hand schudde, reageerde het liberale boegbeeld met ‘Ah, jij bent die Christiaan Janssens die zoveel kritiek heeft op de federale regering en onze partij!’ Janssens ontweek de opmerking en lachte dat er waarschijnlijk een andere Christiaan Janssens in het spel moest zijn. Benieuwd of hij dit in Villa Politica ook zo zal doen.

Los hiervan lijkt het ons overigens logischer dat de partij burgemeester Verstreken vraagt om stemmen naar de lijst te trekken dan de relatief onbekende voorzitter. Ook al manifesteert hij zich op sociale media uren per dag door het posten van allerlei nationaal geïnspireerde berichten en verwijzingen naar krantenartikels en cartoons, hij blijft onder de radar van de nationale kopstukken. Mocht Janssens wel boven het maaiveld uitkomen, dan had hij waarschijnlijk een bekend kopstuk naar KFC Eendracht kunnen brengen. Nu moet de afdeling het stellen met de onbekende Nabilla Ait Daoud, schepen voor milieu, jeugd en dierenwelzijn in Antwerpen. Janssens’ zoon Matthias is overigens adviseur op haar kabinet.

Ook in haar speech valt het woord ‘ondernemer’ meer dan de drie mogelijke lidwoorden die we plegen te gebruiken in onze taal. Het is duidelijk dat N-VA bij de volgende verkiezingen de blauwe partij volledig wil leeg trekken.

De laatste speech is voorbehouden voor burgemeester Liesbeth Verstreken. Haar speech van vorig jaar in het Koetshuis was geen voltreffer, maar deze keer slaat ze de nagel op de kop, zowel qua toon als qua inhoud.

Ze begint met iedereen een goede gezondheid te wensen. Het belangrijkste goed. Vorig jaar verloor Verstreken een goede vriendin. Ernaar verwijzen doet de burgemeester een krop in de keel krijgen. “We mogen gelukkig zijn dat we een jaar kunnen afsluiten met een verkoudheid en mot in de kop.”

Vervolgens zet ze iedereen in de bloemen die namens N-VA een functie waarneemt, in het college, in de gemeente- en OCMW-raad, in de adviesraden, in het lokale bestuur en als afgevaardigde in verschillende verenigingen.

Ze drukt haar appreciatie uit voor de vele uren die de mensen investeren in hun functie, vooral dan zij die zich in het college bewegen. “Halftijds kun je zo’n job niet doen. Ook al staat er een goede verloning tegenover, je rekent ze best niet uit per uur.” Ze bedankt dan ook oprecht de partners en kinderen die hun papa of mama het voorbije jaar veel minder hebben gezien dan iedereen bij het begin van de rit had kunnen inschatten.

In plaats van er een beleidsdomein uit te pikken, overloopt Verstreken vervolgens het brede pallet aan verantwoordelijkheden van de gemeente en de keuzes die gemaakt werden. “We kunnen niet verder doen zoals het was. Dat laat het budgettair kader niet toe. Volgens de diensten was het onmogelijk om de belastingen niet te verhogen. Toch hebben we ze gelijk gehouden door de personeelskosten in toom te houden, door te snoeien zonder effect op de dienstverlening, door patrimonium te verkopen indien nodig, enz.” Een opvallend pleidooi houdt de burgemeester voor de vrijwillige brandweerlui. Zonder hen kan de gemeente niet voldoen aan haar verantwoordelijkheden. “Milquet wil groeien naar een professioneel brandweerkorps, maar deze rekening mag niet doorgeschoven worden naar de gemeenten”, zegt Verstreken.

Liesbeth Verstreken is in het afgelopen jaar enorm gegroeid in haar functie. Ze wil vooruit in het belang van de gemeente en overstijgt de eigen partijgrenzen. We hopen dat ze vanuit de eigen partij en vanuit de CD&V de kans krijgt om door te groeien en gesteund wordt in de ongetwijfeld moeilijke dossiers die haar pad nog zullen kruisen.

“Voor mij nu een Vlaamse leeuw”, sluit ze af.

We gaan graag op haar initiatief in en bestellen een donkere Vlaamse Leeuw. Dat hebben we na drie speeches wel verdiend.

(28 januari 2014)
foto van Tom Sleeuwaert.
foto van Tom Sleeuwaert.
foto van Tom Sleeuwaert.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s